Menu Główne

Zasiłek po pracy za granicą

Każda osoba bezrobotna z prawem do zasiłku zamieszkująca w jednym z państw członkowskich, ma prawo szukać pracy w innym państwie członkowskim i w tym państwie przysługuje jej prawo do kontynuacji wypłaty zasiłku maksymalnie do 3 miesięcy - wypłacanego w przeliczeniu na walutę kraju poszukiwania pracy.

Taka osoba nie straci prawa do zasiłku spełniając określone warunki:

• musi być uprawniona do świadczeń z tytułu bezrobocia,
• musi być zarejestrowana w urzędzie pracy przez minimum 4 tygodnie,
• przed wyjazdem w poszukiwaniu pracy musi złożyć w wojewódzkim urzędzie pracy odpowiedni wniosek w celu pobrania formularza E 303 potwierdzającego transfer zasiłku,
• musi poddać się procedurze kontrolnej w państwie członkowskim w którym poszukuje pracę.

Po powrocie do kraju w ustalonym terminie, takiej osobie przysługiwać będzie prawo do kontynuacji zasiłku, o ile nie wykorzystała już całego okresu zasiłkowego łącznie z okresem pobierania zasiłku poza granicami kraju.

Wyjeżdżając w poszukiwaniu pracy do krajów Unii Europejskiej osobie bezrobotnej przysługuje prawo do zasiłku TYLKO PRZEZ MAKSYMALNIE TRZY MIESIĄCE. Żeby nie stracić prawa do zasiłku – należy powrócić do kraju przed upływem 3 miesięcy. Jeżeli osoba poszukująca pracy za granicą rozpocznie studia, założy własną firmę – straci prawo do zasiłku.

W okresie poszukiwania pracy za granicą przysługuje zasiłek w wysokości ustalonej w kraju przed wyjazdem, przeliczony na walutę kraju poszukiwania pracy.

Z prawa do transferu zasiłku można skorzystać tylko jeden raz, między dwoma okresami zatrudnienia uprawniającymi do zasiłku. Oznacza to, że po przyjeździe z zagranicy należy przepracować minimum rok, nabyć prawo do nowego zasiłku i dopiero wtedy powtórnie można wyjechać za granicę z transferem zasiłku w celu poszukiwania pracy.

Właściwy urząd kraju, w którym poszukuje się pracy, zażąda od osoby składającej formularz E 303 podania adresu czasowego zamieszkania - nie może to być schronisko czy pole namiotowe.

Prawo unijne przewiduje możliwość sumowania okresów zatrudnienia nabytych w różnych państwach UE w celu ewentualnego ubiegania się o świadczenia z tytułu bezrobocia.

Okresy zatrudnienia lub ubezpieczenia są wykazywane na formularzu E-301 który wystawia właściwa instytucja ds. bezrobocia w państwie, w którym osoba bezrobotna była wcześniej ubezpieczona.

O ile każda osoba bezrobotna ma prawo do poszukiwania pracy lub podjęcia działalności na własny rachunek za granicą o tyle sumowanie okresów ubezpieczenia lub zatrudnienia dla uzyskania uprawnień z tytułu bezrobocia dotyczy tylko pracowników, nie dotyczy to natomiast osób pracujących na własny rachunek.

Zatem dla uzyskania prawa do świadczenia z tytułu bezrobocia zsumowaniu podlega tylko pracowniczy staż pracy nabyty w dwu lub więcej państwach UE.

Zmiana Przepisów:

• Z dniem 1 maja 2010r. weszło w życie Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) Nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego oraz Rozporządzenie Nr 987/2009 z dnia 16 września 2009r. będące rozporządzeniem wykonawczym do rozporządzenia 883/2004.
• Powyższe rozporządzenie nie dotyczy państw EOG (Islandia, Norwegia, Lichtenstein) oraz Szwajcarii.

Obowiązujące rodzaje dokumentów:

a) dokumenty przenośne - typu PD:

• U1 - były formularz E 301 potwierdzający okresy ubezpieczenia i zatrudnienia;
• U2 - były formularz E 303 dotyczący transferu zasiłku przyznanego w państwie ostatniego zatrudnienia;
• U3 - informacja dla osoby poszukującej pracy (z transferem zasiłku) o powiadomieniu instytucji właściwej o zaistniałej sytuacji;

b) dokumenty elektroniczne - typu SED (zawierające dokumenty od U 001 do U 031):

Dokumenty służą tylko do korespondencji pomiędzy instytucjami właściwymi. Po okresie przejściowym trwającym dwa lata będą tylko w formie elektronicznej.

Gdy strona nie przywiezie ze sobą dokumentu U1 potwierdzającego okresy zatrudnienia i ubezpieczenia spełnione za granicą wtedy na wojewódzkich urzędach pracy jako instytucjach właściwych spoczywa obowiązek wystąpienia w imieniu strony do instytucji właściwej danego kraju na formularzu U 001 o wydanie dokumentu potwierdzającego okresy ubezpieczenia związane z płatnym zatrudnieniem za granicą.

Wprowadzone zmiany:

• Zmianie uległa definicja "pracownika przygranicznego". Obecnie jest to osoba wykonująca pracę najemną lub na własny rachunek w Państwie Członkowskim, która zamieszkuje na terytorium innego Państwa Członkowskiego gdzie co do zasady powraca każdego dnia lub co najmniej raz w tygodniu.
• W nowym rozporządzeniu nie ma definicji "pracownika sezonowego".
• Nowością jest zaliczenie pracy na własny rachunek do okresu ubezpieczenia uprawniającego do ubiegania się o świadczenia z tytułu bezrobocia.
• W oparciu o nowe przepisy mogą wystąpić zwroty części zasiłków między państwem zatrudnienia a państwem zamieszkania przyznającym zasiłek. (zwrot 3 miesięcznego zasiłku - gdy praca za granicą wynosiła do 12 m-cy i zwrot 5 miesięcznego zasiłku, gdy praca za granicą wynosiła ponad 12 m-cy.)
• Zgodnie z nowymi rozporządzeniami transferowe zasiłki będą wypłacone osobą poszukującym pracy bezpośrednio przez instytucję przyznającą zasiłek.
• W przypadku transferowania zasiłku z jednego do drugiego państwa UE transfer zasiłku na wniosek strony może być wydłużony z 3 do 6 m-cy.
• Instytucja właściwa w państwie poszukiwania pracy informuje instytucję przyznającą zasiłek o terminie zarejestrowania oraz adresie zameldowania osoby poszukującej pracy i monitoruje tę osobę pod względem dyspozycyjności w stosunku do urzędu pracy, w którym jest zarejestrowana.

Więcej informacji o pracy za granicą znajduje się na podstronach Formy wsparcia.

Wydrukuj stronę Powiadom znajomego